Certyfikat zgodności to dokument wydawany przez niezależną jednostkę notyfikowaną, który potwierdza, że wyrób, jego projekt albo proces produkcji spełniają wymagania. Deklarację zgodności UE sporządza i podpisuje sam producent, na własną odpowiedzialność. Deklaracja jest potrzebna przy każdym wyrobie z oznakowaniem CE, a certyfikat tylko wtedy, gdy przepisy dla danej grupy produktów wymagają udziału strony trzeciej. Dotyczy to na przykład środków ochrony indywidualnej kategorii II i III, urządzeń gazowych, części wyrobów medycznych i zabawek wykonanych bez pełnego zastosowania norm zharmonizowanych.
Stan prawny na: listopad 2026
Certyfikat zgodności a deklaracja zgodności UE – najważniejsze różnice
Polska ustawa z 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 568) definiuje oba pojęcia w art. 4. Certyfikat to „dokument wydany przez jednostkę notyfikowaną”, który potwierdza zgodność wyrobu, projektu wyrobu lub procesu wytwarzania z wymaganiami. Deklaracja zgodności to oświadczenie producenta, instalatora, ich upoważnionego przedstawiciela albo prywatnego importera, złożone na ich wyłączną odpowiedzialność, że wyrób jest zgodny z wymaganiami.
Różnica sprowadza się więc do tego, kto potwierdza zgodność. Przy deklaracji robi to sam podmiot, który odpowiada za wyrób. Przy certyfikacie robi to zewnętrzna jednostka, którą państwo członkowskie zgłosiło (notyfikowało) Komisji Europejskiej do konkretnego aktu prawnego i konkretnej procedury.
| Cecha | Deklaracja zgodności UE | Certyfikat zgodności (np. certyfikat badania typu UE) |
|---|---|---|
| Kto wystawia | producent lub jego upoważniony przedstawiciel w UE | jednostka notyfikowana (strona trzecia) |
| Kiedy jest wymagany | przy każdym wyrobie objętym unijnym prawodawstwem harmonizacyjnym (z oznakowaniem CE) | tylko gdy procedura oceny zgodności przewiduje udział jednostki notyfikowanej |
| Co potwierdza | że wyrób spełnia wszystkie wymagania mających zastosowanie aktów UE | wynik badania typu, projektu, wyrobu albo systemu jakości wykonanego przez jednostkę |
| Odpowiedzialność | w całości po stronie producenta | jednostka odpowiada za swoją ocenę, ale odpowiedzialność za wyrób pozostaje przy producencie |
| Gdzie się pojawia | dokument własny producenta; często dołączany do wyrobu | numer certyfikatu i dane jednostki wpisuje się w deklaracji zgodności UE |
| Przechowywanie | 10 lat od wprowadzenia wyrobu do obrotu (u importera – kopia) | kopia u producenta przez 10 lat, razem z dokumentacją techniczną |
Te dokumenty się nie wykluczają. Jeśli certyfikat jest wymagany, nie zastępuje deklaracji, tylko ją uzupełnia. Wzór deklaracji z załącznika III do decyzji nr 768/2008/WE ma osobny punkt, w którym podaje się nazwę i numer jednostki notyfikowanej, opis jej interwencji i wydany certyfikat. Wyrób, którego ocena wymagała certyfikatu, ma więc zawsze oba dokumenty.
Skąd się bierze zamieszanie wokół „certyfikatu CE”
W handlu z dostawcami spoza UE często pojawia się „CE certificate” albo „Certificate of Compliance”. Prawo unijne nie zna dokumentu o nazwie „certyfikat CE”. Oznakowanie CE umieszcza producent po przeprowadzeniu oceny zgodności i przed wprowadzeniem wyrobu do obrotu (art. 6 ustawy). Podstawą jest deklaracja zgodności UE, a w części przypadków także certyfikat jednostki notyfikowanej.
Papiery, które importer dostaje od fabryki, to zwykle jedna z trzech rzeczy:
- sprawozdanie z badań (test report) z laboratorium – dowód techniczny, który powinien trafić do dokumentacji technicznej;
- dobrowolny certyfikat jednostki certyfikującej albo laboratorium, wystawiony poza procedurą wymaganą przez przepisy;
- certyfikat jednostki notyfikowanej wydany w ramach obowiązkowego modułu, np. certyfikat badania typu UE.
Tylko ostatni z nich jest „certyfikatem” w rozumieniu art. 4 pkt 4 ustawy. Pozostałe nie są bezwartościowe. Art. 11 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/1020 nakazuje organom nadzoru rynku należycie uwzględniać sprawozdania z badań i certyfikaty wydane przez akredytowane jednostki oceniające zgodność. Żaden z nich nie zastępuje jednak deklaracji zgodności UE ani dokumentacji technicznej.
„Niebieski przewodnik” Komisji Europejskiej (2022/C 247/01) dodaje jeszcze jedną ważną zasadę. Jednostka notyfikowana nie może wydać sprawozdania z badań ze swoim numerem jednostki notyfikowanej dla testów, których przepisy nie przewidują. Swojego numeru może używać tylko przy czynnościach w ramach modułu, który wymaga jej udziału i do którego została notyfikowana. Jeśli dokument dla prostego wyrobu oznaczanego na podstawie samej deklaracji producenta ma numer jednostki i nagłówek „notified body”, warto sprawdzić, w jakiej roli wystawca go wydał.
Osobną sprawą jest motoryzacja. „Certificate of Conformity” (CoC) to tam świadectwo zgodności, które producent pojazdu z homologacją typu UE wydaje bezpłatnie do każdego pojazdu (art. 36 rozporządzenia (UE) 2018/858). To inny dokument niż certyfikat jednostki notyfikowanej i podlega innym przepisom.
Kiedy certyfikat zgodności jest obowiązkowy
Zgodnie z art. 7 ustawy obowiązkowej ocenie zgodności przed wprowadzeniem do obrotu podlegają wyroby, dla których wymagania określa unijne prawodawstwo harmonizacyjne. Dobrowolna ocena zgodności jest dozwolona dodatkowo, na warunkach uzgodnionych przez strony. To, czy potrzebny jest certyfikat, wynika z procedury oceny zgodności, czyli z modułów opisanych w decyzji nr 768/2008/WE.
Moduły oceny zgodności w skrócie
- Moduł A – wewnętrzna kontrola produkcji. Producent sam sporządza dokumentację techniczną, pilnuje zgodności produkcji i wystawia deklarację. Nie ma tu jednostki notyfikowanej ani certyfikatu.
- Moduł B – badanie typu UE. Jednostka notyfikowana bada reprezentatywny egzemplarz albo projekt. Jeśli typ spełnia wymagania, wydaje certyfikat badania typu UE z danymi producenta, wnioskami z badań, warunkami ważności i danymi do identyfikacji typu. Moduł B zawsze łączy się z jednym z modułów zgodności z typem (C, C1, C2, D, E, F).
- Moduły D, E, H – oparte na systemie zapewnienia jakości, który ocenia i nadzoruje jednostka notyfikowana.
- Moduły F i G – weryfikacja wyrobów (F) albo pojedynczego egzemplarza (G) przez jednostkę notyfikowaną.
Akt prawny dla danej grupy produktów określa, z których modułów producent może skorzystać. Ten sam rodzaj towaru może więc wymagać certyfikatu albo nie, zależnie od kategorii ryzyka i od tego, czy producent zastosował normy zharmonizowane.
Przykłady dla popularnych grup towarów
| Grupa wyrobów (akt prawny) | Czy potrzebny certyfikat jednostki notyfikowanej? |
|---|---|
| Sprzęt elektryczny niskonapięciowy (dyrektywa 2014/35/UE) | nie – dyrektywa nie przewiduje procedury z udziałem jednostki notyfikowanej |
| Zabawki (dyrektywa 2009/48/WE) | nie, jeśli producent w pełni zastosował opublikowane normy zharmonizowane (moduł A); tak – badanie typu WE + moduł C, gdy norm brak, zastosowano je częściowo, opublikowano je z ograniczeniem albo producent sam uznał, że zabawka wymaga weryfikacji przez stronę trzecią |
| Urządzenia radiowe (dyrektywa 2014/53/UE) | nie, jeśli dla wymagań z art. 3 ust. 2 i 3 zastosowano normy zharmonizowane; w przeciwnym razie badanie typu UE albo pełne zapewnienie jakości |
| Środki ochrony indywidualnej (rozporządzenie (UE) 2016/425) | kategoria I – nie; kategoria II – badanie typu UE + moduł C; kategoria III – badanie typu UE + moduł C2 albo D |
| Urządzenia spalające paliwa gazowe (rozporządzenie (UE) 2016/426) | tak, zawsze – badanie typu UE + moduł C2, D, E albo F; przy produkcji jednostkowej lub małoseryjnej możliwy moduł G |
| Wyroby medyczne (rozporządzenie (UE) 2017/745) | klasa I – zwykle nie (deklaracja producenta), ale wyroby sterylne, z funkcją pomiarową i narzędzia chirurgiczne wielokrotnego użytku wymagają udziału jednostki w zakresie tych cech; klasy IIa, IIb i III – tak |
| Maszyny (rozporządzenie (UE) 2023/1230, od 20 stycznia 2027 r.) | maszyny z załącznika I część A – tak (B + C, H albo G); część B – nie, jeśli zastosowano normy zharmonizowane lub wspólne specyfikacje obejmujące wszystkie wymagania; pozostałe maszyny – moduł A |
Przy urządzeniach radiowych trzeba pamiętać o cyberbezpieczeństwie. Od 1 sierpnia 2025 r. stosuje się wymagania z art. 3 ust. 3 lit. d), e) i f) dyrektywy RED dla kategorii urządzeń wskazanych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2022/30 (datę przesunęło rozporządzenie delegowane (UE) 2023/2444). Dotyczy to w praktyce m.in. sprzętu łączącego się z internetem. Normy EN 18031-1, -2 i -3:2024 opublikowano z ograniczeniami (decyzja wykonawcza (UE) 2025/138). Na przykład zapisy dopuszczające używanie urządzenia bez ustawiania hasła nie dają domniemania zgodności. Jeśli producent nie może oprzeć się w pełni na tych normach, dla tych wymagań potrzebna jest procedura z udziałem jednostki notyfikowanej (art. 17 ust. 4 dyrektywy 2014/53/UE). Ten reżim jest przejściowy: rozporządzenie delegowane (UE) 2026/339 uchyla rozporządzenie 2022/30 ze skutkiem od 11 grudnia 2027 r., kiedy cyberbezpieczeństwo takich produktów przejmie akt o cyberodporności.
Wyroby budowlane – inna logika dokumentów
Wyroby budowlane nie mają klasycznej deklaracji zgodności UE. Rozporządzenie (UE) nr 305/2011 przewidywało deklarację właściwości użytkowych. Nowe rozporządzenie (UE) 2024/3110 stosuje się co do zasady od 8 stycznia 2026 r. i wprowadza deklarację właściwości użytkowych i zgodności. Część przepisów rozporządzenia 305/2011 obowiązuje jednak przejściowo, najdłużej do 8 stycznia 2040 r. Jednostka notyfikowana wydaje tu, zależnie od systemu oceny i weryfikacji, m.in. certyfikat stałości właściwości użytkowych i zgodności wyrobu (systemy 1+ i 1) albo certyfikat zgodności zakładowej kontroli produkcji (system 2+).
Produkty bez oznakowania CE
Wiele towarów konsumpcyjnych, np. odzież, meble czy nieelektryczne naczynia, nie podlega dyrektywom i rozporządzeniom „CE”. Do nich nie sporządza się deklaracji zgodności UE i nie ma obowiązkowego certyfikatu. Odrębne przepisy mogą jednak wymagać innych dokumentów. Przykładowo materiały i wyroby z tworzyw sztucznych przeznaczone do kontaktu z żywnością (pojemniki, sztućce, akcesoria kuchenne) na etapach obrotu innych niż sprzedaż detaliczna muszą mieć pisemną deklarację zgodności (art. 15 rozporządzenia (UE) nr 10/2011). Nie jest to deklaracja zgodności UE w rozumieniu przepisów o oznakowaniu CE. Od 13 grudnia 2024 r. stosuje się jednak rozporządzenie (UE) 2023/988 o ogólnym bezpieczeństwie produktów (GPSR). Według art. 9 ust. 2 producent przed wprowadzeniem produktu do obrotu przeprowadza wewnętrzną analizę ryzyka i sporządza dokumentację techniczną. Zgodnie z art. 16 musi też istnieć podmiot gospodarczy z siedzibą w UE, który odpowiada za produkt. Certyfikaty dla takich towarów (np. certyfikaty tekstylne) są dobrowolne, choć mogą pomóc wykazać bezpieczeństwo.
Jak sprawdzić certyfikat zgodności od dostawcy spoza UE
Jeśli procedura wymaga certyfikatu, importer powinien dostać jego kopię razem z deklaracją zgodności UE i ocenić ją przed zamówieniem partii. Praktyczna lista kontrolna:
- Wystawca. Na certyfikacie musi być nazwa i numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej. W bazie NANDO Komisji Europejskiej należy sprawdzić, czy jednostka jest notyfikowana do tego konkretnego aktu prawnego (np. rozporządzenia 2016/425, a nie innego) i do tego modułu.
- Rodzaj dokumentu. Trzeba ustalić, czy to rzeczywiście certyfikat z procedury (np. certyfikat badania typu UE), a nie sprawozdanie z badań albo „attestation of conformity” wystawione dobrowolnie.
- Zgodność z towarem. Model, typ i wariant na certyfikacie i w jego załącznikach muszą odpowiadać zamawianemu produktowi. Dokument może być wystawiony na fabrykę, a nie na importera. Musi być jednak jasne, że obejmuje dokładnie ten produkt.
- Ważność i aktualność. Liczą się data wydania, warunki ważności i ewentualne dodatki. Zmiany typu, które mogą wpływać na zgodność, wymagają dodatkowego zatwierdzenia w formie dodatku do certyfikatu.
- Spójność z deklaracją. Deklaracja zgodności UE powinna wskazywać jednostkę notyfikowaną i numer certyfikatu. Przy modułach łączonych data certyfikatu z drugiego modułu (np. C2 lub D) musi być późniejsza niż data certyfikatu z modułu B, a oba dokumenty muszą istnieć przed pierwszym wprowadzeniem wyrobu do obrotu.
- Sprawozdania z badań. Przy dowodach z laboratoriów warto sprawdzić akredytację. Polskie akredytowane laboratoria i jednostki certyfikujące można wyszukać w bazie Polskiego Centrum Akredytacji.
Jeśli towar ma trafić na rynek pod marką importera, ta lista nie wystarczy. Według „Niebieskiego przewodnika” podmiot wprowadzający produkt pod własną nazwą lub znakiem towarowym automatycznie staje się producentem. Bierze wtedy na siebie pełną odpowiedzialność za ocenę zgodności i musi mieć całą dokumentację techniczną oraz certyfikaty, nawet jeśli wystawiono je na kogoś innego.
Obowiązki importera: deklaracja, dokumentacja, oznakowanie
Importer w rozumieniu ustawy to podmiot z siedzibą w UE lub EFTA-EOG, który wprowadza do obrotu wyroby z państw trzecich. Art. 16 ustawy nakłada na niego m.in. obowiązek:
- wprowadzania do obrotu wyłącznie wyrobów spełniających wymagania;
- zapewnienia, że producent sporządził dokumentację techniczną, przeprowadził ocenę zgodności, sporządził deklarację, umieścił oznakowanie CE i oznaczenia identyfikacyjne;
- nieudostępniania wyrobu, gdy istnieje uzasadniona wątpliwość co do jego zgodności;
- umieszczenia na wyrobie (albo, gdy przepisy szczególne na to pozwalają, na opakowaniu lub w dokumencie) swojej nazwy, zarejestrowanego znaku towarowego (jeśli go ma) i adresu, po polsku;
- dołączenia instrukcji i informacji o bezpieczeństwie w języku polskim;
- przechowywania przez 10 lat kopii deklaracji zgodności i zapewnienia organom nadzoru rynku dostępu do dokumentacji technicznej.
Jeśli deklaracja zgodności powstała w innym języku, art. 11 ust. 2 ustawy wymaga, by przetłumaczył ją na polski podmiot udostępniający wyrób na polskim rynku. Według „Niebieskiego przewodnika” deklarację podpisuje producent lub jego upoważniony przedstawiciel. Jeśli tłumaczenie przygotował importer i nie jest ono podpisane przez producenta, trzeba dołączyć kopię oryginalnej, podpisanej deklaracji.
Przy części wyrobów kopia deklaracji musi fizycznie towarzyszyć produktowi. „Niebieski przewodnik” wymienia tu m.in. maszyny, urządzenia przeznaczone do pracy w atmosferze potencjalnie wybuchowej, urządzenia radiowe, przyrządy pomiarowe, rekreacyjne jednostki pływające i dźwigi. W pozostałych przypadkach deklaracja musi być dostępna na żądanie organu nadzoru rynku.
Dla wielu grup wyrobów (m.in. zabawek, sprzętu elektrycznego, urządzeń radiowych, maszyn, środków ochrony indywidualnej) art. 4 rozporządzenia 2019/1020 wymaga podmiotu gospodarczego w UE. Gdy producent ma siedzibę poza Unią, rolę tę pełni najczęściej importer. Ten podmiot sprawdza, czy sporządzono deklarację zgodności i dokumentację techniczną, przechowuje deklarację dla organów i na żądanie przekazuje dokumenty potwierdzające zgodność.
Odprawa celna: co się dzieje z towarem bez dokumentów
Kontrole zgodności produktów odbywają się przy dopuszczeniu do obrotu, czyli w czasie odprawy celnej. Według art. 25 rozporządzenia 2019/1020 organy celne wybierają towary do kontroli na podstawie analizy ryzyka. W Polsce organy celne są częścią systemu nadzoru rynku (art. 58 ust. 1 ustawy).
Art. 26 rozporządzenia nakazuje zawiesić dopuszczenie produktu do obrotu m.in. wtedy, gdy:
- produktowi nie towarzyszy wymagana dokumentacja albo istnieją uzasadnione wątpliwości co do jej autentyczności, dokładności lub kompletności;
- produkt nie ma wymaganego oznakowania albo oznakowanie CE jest fałszywe lub wprowadza w błąd;
- brakuje nazwy i danych kontaktowych podmiotu odpowiedzialnego w UE.
O zawieszeniu organ celny zawiadamia organ nadzoru rynku. Jeśli w ciągu czterech dni roboczych organ nadzoru rynku nie zażąda utrzymania zawieszenia, towar może zostać dopuszczony do obrotu, gdy spełnia pozostałe warunki (art. 27). W Polsce opinie o spełnianiu wymagań na wniosek organów celnych wydają organy nadzoru rynku właściwe dla danego wyrobu, np. Inspekcja Handlowa (art. 87 ust. 2 ustawy). Gdy produkt jest niezgodny z przepisami albo stwarza poważne ryzyko, dostaje odmowę dopuszczenia do obrotu i adnotację w systemie celnym. Towar stwarzający ryzyko dla zdrowia i bezpieczeństwa może zostać zniszczony na koszt zgłaszającego (art. 28 rozporządzenia). Według art. 87 ust. 4 i 7 ustawy stroną postępowania w sprawie zniszczenia jest importer i to on ponosi koszty przechowywania oraz zniszczenia. Art. 87 polskiej ustawy nadal odsyła do art. 27–29 rozporządzenia (WE) nr 765/2008, ale te przepisy uchylono. Zgodnie z art. 39 ust. 2 rozporządzenia 2019/1020 takie odesłania czyta się jako odesłania do odpowiednich przepisów rozporządzenia 2019/1020.
Warto pamiętać o zastrzeżeniu z art. 27 rozporządzenia: dopuszczenie do obrotu nie jest dowodem zgodności z prawem Unii. Towar, który przeszedł odprawę celną bez zastrzeżeń, może zostać zakwestionowany później w kontroli Inspekcji Handlowej.
Jakie kary grożą za brak deklaracji lub niezgodny wyrób
Rozdział 8 ustawy przewiduje administracyjne kary pieniężne nakładane decyzją organu nadzoru rynku. Najważniejsze dla importera:
| Naruszenie | Przepis | Kara do |
|---|---|---|
| Wprowadzenie do obrotu wyrobu niezgodnego z wymaganiami | art. 88 ust. 1 | 100 000 zł |
| Wprowadzenie do obrotu wyrobu podlegającego oznakowaniu CE bez tego oznakowania | art. 89 ust. 1 | 20 000 zł |
| Niezapewnienie polskiej instrukcji, informacji o bezpieczeństwie, oznaczeń identyfikacyjnych lub – w stosownych przypadkach – kopii deklaracji zgodności przy wyrobie | art. 91 ust. 1 | 10 000 zł |
| Nieprzechowywanie kopii deklaracji zgodności, brak dostępu do dokumentacji technicznej, nieudostępnienie dokumentów po polsku na żądanie organu | art. 93 ust. 1 | 10 000 zł |
| Utrudnianie kontroli organu nadzoru rynku | art. 95 | 30 000 zł |
Przy ustalaniu wysokości kary organ bierze pod uwagę m.in. liczbę niezgodnych wyrobów, zagrożenie dla życia i zdrowia, czas trwania naruszenia i wcześniejsze naruszenia (art. 97 ust. 3). Kary nie zastępują działań naprawczych. Organ może dodatkowo nakazać wycofanie wyrobu z obrotu albo jego odzyskanie (art. 84 i 85 ustawy).
Co się zmienia w najbliższych latach
- Maszyny. Od 20 stycznia 2027 r. stosuje się rozporządzenie (UE) 2023/1230 (pierwotnie publikowana data 14 stycznia 2027 r. została poprawiona sprostowaniem). Lista maszyn wymagających jednostki notyfikowanej znajduje się w załączniku I część A.
- Produkty z elementami cyfrowymi. Od 11 grudnia 2027 r. stosuje się rozporządzenie (UE) 2024/2847 (akt o cyberodporności). Produkty spoza list produktów ważnych i krytycznych producent może ocenić sam (moduł A). Ważne produkty klasy I, jeśli nie zastosowano w pełni norm zharmonizowanych, oraz ważne produkty klasy II będą wymagały badania typu UE (B + C) albo pełnego zapewnienia jakości (H) z udziałem jednostki notyfikowanej; przy klasie II i produktach krytycznych w grę wchodzi też europejski certyfikat cyberbezpieczeństwa. Przepisy o notyfikacji jednostek stosuje się już od 11 czerwca 2026 r.
- Zabawki. Rozporządzenie (UE) 2025/2509 będzie stosowane od 1 sierpnia 2030 r. Deklarację zgodności UE zastąpi w nim cyfrowy paszport produktu. Stworzenie paszportu i umieszczenie oznakowania CE będzie równoznaczne z zadeklarowaniem zgodności przez producenta.
- Wyroby budowlane. Trwa okres przejściowy między rozporządzeniem 305/2011 a 2024/3110. Przy zakupie trzeba sprawdzać, według którego aktu sporządzono deklarację i certyfikaty.
Materiał ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej ani podatkowej. Przy konkretnym towarze procedurę oceny zgodności warto potwierdzić w akcie prawnym dla danej grupy wyrobów, u jednostki notyfikowanej albo z agencją celną.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czy certyfikat zgodności i deklaracja zgodności to to samo?
Nie. Deklarację zgodności UE sporządza i podpisuje producent (lub jego upoważniony przedstawiciel), biorąc na siebie odpowiedzialność za zgodność wyrobu. Certyfikat wydaje zewnętrzna jednostka notyfikowana po przeprowadzeniu oceny przewidzianej w przepisach. Jeśli certyfikat jest wymagany, deklaracja nadal musi istnieć i powinna się do niego odwoływać.
Czy do oznakowania CE zawsze potrzebny jest certyfikat?
Nie. Wiele wyrobów, np. sprzęt elektryczny niskonapięciowy czy środki ochrony indywidualnej kategorii I, oznacza się CE na podstawie wewnętrznej kontroli produkcji (moduł A) i deklaracji producenta. Certyfikat jest potrzebny tylko wtedy, gdy akt prawny dla danej grupy wyrobów przewiduje udział jednostki notyfikowanej.
Kto wydaje certyfikaty zgodności?
Certyfikaty w obowiązkowej ocenie zgodności wydają jednostki notyfikowane, czyli jednostki zgłoszone Komisji Europejskiej przez państwa członkowskie do konkretnych aktów prawnych i procedur. Ich wykaz z numerami identyfikacyjnymi i zakresem notyfikacji jest w bazie NANDO. Dobrowolne certyfikaty mogą wydawać także inne jednostki certyfikujące, najlepiej akredytowane.
Czy wystarczy deklaracja zgodności przesłana przez chińskiego producenta?
Deklarację sporządza producent, więc dokument od fabryki jest właściwą podstawą. Importer musi jednak sprawdzić, czy deklaracja dotyczy właściwego modelu i wskazuje właściwe akty prawne oraz normy. Musi też przetłumaczyć ją na polski i przechowywać jej kopię przez 10 lat. Gdy procedura wymaga jednostki notyfikowanej, trzeba sprawdzić również certyfikat.
Czy celnik może zatrzymać towar bez deklaracji zgodności?
Tak. Rozporządzenie 2019/1020 nakazuje zawiesić dopuszczenie do obrotu, gdy brakuje wymaganej dokumentacji, gdy budzi ona uzasadnione wątpliwości albo gdy oznakowanie CE jest fałszywe. Sprawę ocenia organ nadzoru rynku. Jeśli nie zażąda utrzymania zawieszenia w ciągu czterech dni roboczych, towar może zostać zwolniony.
Czy produkty bez oznakowania CE potrzebują jakiegoś certyfikatu?
Produkty, których nie obejmują przepisy harmonizacyjne, nie mają deklaracji zgodności UE ani obowiązkowego certyfikatu. Od 13 grudnia 2024 r. podlegają jednak rozporządzeniu GPSR. Producent musi przeprowadzić analizę ryzyka i sporządzić dokumentację techniczną, a w UE musi być podmiot odpowiedzialny za produkt.
Co się zmienia, gdy importer sprzedaje towar pod własną marką?
Wtedy przepisy traktują importera jak producenta. Odpowiada za całą ocenę zgodności i musi mieć pełną dokumentację techniczną, deklarację zgodności UE wystawioną we własnym imieniu oraz wymagane certyfikaty. Certyfikaty mogą być wystawione na fabrykę, ale muszą obejmować dokładnie ten produkt.
Jak długo trzeba przechowywać deklarację zgodności?
Producent przechowuje deklarację i dokumentację techniczną przez 10 lat od wprowadzenia wyrobu do obrotu, chyba że akt prawny dla danej grupy wyrobów przewiduje inny okres. Importer przechowuje przez ten sam czas kopię deklaracji i musi zapewnić organom dostęp do dokumentacji technicznej.
Źródła
- Ustawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 568 – https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2025/568/text.pdf
- Decyzja nr 768/2008/WE w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu (moduły oceny zgodności, wzór deklaracji) – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32008D0768
- Rozporządzenie (UE) 2019/1020 w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019R1020
- Komisja Europejska, „Niebieski przewodnik” – wdrażanie unijnych przepisów dotyczących produktów 2022 (2022/C 247/01) – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:52022XC0629(04)
- Rozporządzenie (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (GPSR) – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32023R0988
- Rozporządzenie (UE) nr 10/2011 w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32011R0010
- Dyrektywa 2014/35/UE (sprzęt elektryczny niskonapięciowy) – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32014L0035
- Dyrektywa 2009/48/WE w sprawie bezpieczeństwa zabawek – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32009L0048
- Dyrektywa 2014/53/UE (urządzenia radiowe) – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32014L0053
- Rozporządzenie delegowane (UE) 2023/2444 zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2022/30 – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32023R2444
- Commission Implementing Decision (EU) 2025/138 (EN 18031 z ograniczeniami) – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX:32025D0138
- Rozporządzenie delegowane (UE) 2026/339 uchylające rozporządzenie delegowane (UE) 2022/30 – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32026R0339
- Rozporządzenie (UE) 2024/2847 (akt o cyberodporności) – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32024R2847
- Rozporządzenie (UE) 2016/425 w sprawie środków ochrony indywidualnej – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32016R0425
- Rozporządzenie (UE) 2016/426 w sprawie urządzeń spalających paliwa gazowe – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32016R0426
- Rozporządzenie (UE) 2017/745 w sprawie wyrobów medycznych – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32017R0745
- Rozporządzenie (UE) 2023/1230 w sprawie maszyn – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32023R1230
- Sprostowanie rozporządzenia (UE) 2023/1230 (data stosowania 20 stycznia 2027 r.) – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32023R1230R(01)
- Rozporządzenie (UE) 2024/3110 w sprawie wyrobów budowlanych – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32024R3110
- Rozporządzenie (UE) 2025/2509 w sprawie bezpieczeństwa zabawek – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32025R2509
- Rozporządzenie (UE) 2018/858 (homologacja pojazdów, świadectwo zgodności) – https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32018R0858
- European Commission, Notified bodies (NANDO) – https://single-market-economy.ec.europa.eu/single-market/goods/building-blocks/notified-bodies_en
- Polskie Centrum Akredytacji – https://www.pca.gov.pl/
